Sessie 6 - Pis en vree
- Locatie en plaats: bij de DM, 26 juli 2025
- Aanwezig: Lühü, Nestor, Zercon
- Afwezig: Thormund
- Op zijqueeste: Calpurnia, Lardo, Lorenzo
Samenvatting: de groep doopt zichzelf tot de Guitige Gourmands. Ze nemen een advocaat in de arm en opent een bankrekening. De deal met Gustavo wordt afgerond, en daarna bezoeken ze de Bowel Rangers om de Viaal te kunnen verkrijgen.
Als de groep naar buiten kuiert, merken ze dat het regent – een typische nazomerregen, die de omgeving nog vochtiger doet aanvoelen dan ze eigenlijk al is. In alle ernst worden de financiën van de groep besproken om te zien hoe ze Gustavo kunnen betalen, en ontstaat er een consensus dat ze misschien toch best eens het advies van de Ambassadeur opvolgen en een advocaat onder de arm nemen. Op de Sylvia wordt koers gezet naar de moderne, nette en goed verluchte kantoren van Bruno & Leone in de Ambassadeurswijk. Ze sluiten er een weekcontract af met een advocaat, die zich snel bij de groep voegt en onder koffie in een discreet afgesloten kantoorruimte met hen praat. Het is een menselijke vrouw met de naam Carlotta Cornelia, hoogblond, lang van benen en piekfijn opgemaakt. Zercon is onmiddellijk half-verliefd maar houdt zich in ter wille van de zakelijkheid. Lühü van zijn kant heeft onmiddellijk door dat de advocate wellicht de sapphische beginselen toegedaan is.
Carlotta
geeft goed advies: ze kan een lening proberen afsluiten bij de Banco Santo, de
belangrijkste bank van de stadstaat, en legt uit dat het bankgeheim in Alagadda
conform de naam van de bank heilig is. Immers, bankieren is een belangrijke
bron van inkomsten, en als de Gouden Prins of andere aristocraten dit bankgeheim
zouden schenden of de betrouwbaarheid van de instelling zouden compromitteren,
dan is de reputatie van Alagadda als financiële vrijhaven verbeurd. Eveneens
vertelt Carlotta dat ze als advocaat weliswaar confidentialiteit kan
garanderen, maar niet als de groep kenbaar maakt dat ze flagrante wetsovertredingen
wil begaan.
De groep moet beslissen over een naam voor een bankrekening te openen. Carlotta nipt van haar koffie terwijl de heren debatteren. Uiteindelijk beslissen ze om zich de “Guitige Gourmands” te noemen als feitelijke vereniging en een lening aan te vragen van 500 goudstukken, die het kapitaal kan aanvullen dat ze zelf al kunnen inleggen om Gustavo te betalen. Zercon geeft enkele magische objecten in onderpand. Iedereen tekent het contract, Lühü leest zelfs de witregels tussen de letters door. Carlotta vertrekt en laat de Gourmands achter in de lobby van Bruno & Leone met koffie. Anderhalf uur later is ze terug: ze heeft de rekening en de lening geregeld, en de groep heeft polsbandjes gekregen die ze kunnen gebruiken voor verdere leningen en betalingen. Het is inmiddels sluitingstijd in de kantoren, maar Carlotta verzekert de Gourmands dat ze de rest van de week beschikbaar blijft tijdens de kantooruren. De lening moet over twee weken terugbetaald worden met een interest van 10 goudstukken.
Als de
groep naar de gondel trekt komen ze Daya tegen die terug is van haar eigen excursie
in de stad. Ze is daar Jub-Jub tegen het ambigue lijf gelopen, die gevraagd
heeft of de Gourmands hen en Camaborn willen helpen: Marek zit nog altijd in
het Rottende Moeras met de Viaal, maar een factie probeert hem uit te roken om
de Viaal in handen te krijgen voordat die kan terugkeren naar de Ambassadeur en
de Gouden Prins. Camaborns vrienden en de Bowel Rangers zijn zelf niet sterk
genoeg om door het cordon te breken om Marek te ontzetten. Jub-Jub had er
bovendien bij gezegd dat Lühü niet mee mag komen, maar had niet gezegd waarom.
De groep beslist direct dat ze zullen komen, ondanks hun misnoegdheid over
Jub-Jubs laffe vaandelvlucht in de Luna-toren, en dat Lühü gewoon meekomt. Zelf
biedt de technologiepriester aan om achter te blijven als ze dat wensen, maar
Nestor en Zercon willen er niet van weten: “Samen uit, samen thuis.”
Het is
haast etenstijd dus een uitstekende gelegenheid om naar Iuliana’s af te zakken
in anticipatie op de deal met Gustavo. Het blijkt een relatief eenvoudige maar
charmante herberg te zijn waar het Appelkanaal dwars doorheen loopt, met aan
één zijde de gelagzaal en gastenvertrekken, en aan de andere kant een bewaakte
ruimte met kluisjes en wat vermoedelijk te privévertrekken zijn. Er staat een
bordje waarop gasten vriendelijk verzocht worden te wachten tot iemand bij hen
komt. Lühü begint mechanisch met zijn duimen te draaien, tot ergernis van een
al de hele dag vermoeide Nestor (die al de hele dag loopt te kankeren als een
sikkeneurige oude vent) en tot gêne van Zercon, die vooral geen scène wil
veroorzaken. Spoedig komt de eponieme patrones van Iuliana’s, Iuliana V, hen
begroeten. Het is een klein oud gnooms vrouwtje met een hele grote bril. Ze
legt uit dat ze er altijd op staat nieuwe gasten persoonlijk te begroeten en te
vertellen over de herberg.
Eerst
leidt ze de nieuwe gasten naar een boomgaard achterin, waar bijzonder
vreemdsoortig fruit groeit. Gasten mogen één stuk fruit kiezen om op te eten.
Lühü kiest een serpetinevormige aardbei met ogen in de plaats van pitten, en
voelt dat de komende 24 uur een kleine verschuiving zal plaatsvinden in
probabiliteit. Zercon neemt zich een heel sappige tomaat die smaakt naar sperma,
en wordt de volgende 24 uur immuun tegen mentale schade. Nestor kiest een
dichtende, zingende ananas die zich met veel plezier aanbiedt, maar voelt zich
plots zwakker worden, alsof alles wat hem pijn zal doen die dag extra pijn zal
doen. Daya eet een lichtgevende cashewnoot die haar een dag immuun maakt tegen
bijtend zuur.
Iuliana
leidt de groep daarna rond langs de meanderende tafels in de gelagzaal en stelt
de andere gasten in de herberg voor: een éénogige vuurreus die de Gourmands herkennen
uit de beschrijving van het Teatro Silenzio als de fan van Marek die hem de
Viaal toewierp; een groep drinkende studenten; een reiziger uit Codìjo met de
naam Algo Commierda; een halfling-vrouw met edelstenen in de plaats van
ogen die er nors uitziet en direct Iuliana aanspreekt over het feit dat ze
ervan overtuigd is dat haar echte edelsteen-ogen gisterennacht zijn gepikt in
de herberg; Don Dactilo, een drakenling en kruidenhandelaar die in de
nabijgelegen Pommodoria een marktstand uitbaat; en een triest ogende dwergse
vrouw met de naam Comma Tamindosa, die de Gourmands snel herkennen als Khomm
Tamindoze, één van de reisgezellen die samen met Camaborn naar Alagadda
verdwenen was.
De
Gourmands settelen zich aan tafel en beginnen aan een aperitief: Lühü vraagt een
shotje met 70% ketchup en 30% mosterd, Zercon bestelt een aperol en Nestor
houdt het op water. Nestor houdt niet van plezier. Evenwel laten ze Lühü toe om
de spijzen te kiezen voor het avondmaal, waar ze spoedig spijt van zullen
krijgen. Zercon en Nestor gaan eerst bij de halfling aanschuiven, die direct en
vrijuit praat over wat haar overkomen is. Ze heet Laura Bozzo en heeft
geen ogen omdat die operatief verwijderd werden toen ze lid werd van de Zieners
Zonder Ogen, een monastieke cultus in de stad. Leden laten hun ogen verwijderen
en worden in ruil bovennatuurlijk sterk in een ander zintuig – in dit geval,
haar gehoor. Ze verliet de orde echter een week geleden, en in haar slaap
werden haar kunstogen, die samen ongeveer 100 goudstukken waard zijn, gestolen.
Ze is er zeker van dat de dief iemand was die werkt in de herberg, en verdenkt
zelf één van de twee chef-koks: de dagchef, Mario, of de nachtchef,
Gustavo.
Intussen
heeft Lühü’s plateaus organenvlees gevraagd aan de keuken en deelt dit vlees
aan iedereen uit. Sommige gasten trekken er hun neus voor op, anderen eten
enthousiast (vooral Daya is er blij mee). Hij smeert Iuliana ook wat stroop aan
de baard, en ze is blij met het bezoek van “eerwaarde Sëhër”, opmerkend dat
priesters van Voltooiing over het algemeen niet zo’n verfijnd smaakpalet
hebben. Zercon en Nestor zijn bij “Comma” gaan zitten, die herkent dat zeker
Zercon ook van Toril komt. Naderhand komt Lühü er ook bij zitten. Al vrij snel geeft
“Comma” haar façade op. Ze legt uit dat haar groep uiteenviel na Jub-Jubs
diefstal van de vier relieken en dat ze zelf werd meegenomen door de
Ambassadeur om te werken aan een kuur tegen de Bruine Plaag, maar de gruwel
werd haar al snel teveel. Ze mist haar kameraden. Ze klaart op als de Gourmands
uiteindelijk toegeven dat ze Camaborn en Jub-Jub hebben ontmoet en dat ze ook
weten waar Olaf is. Ze biedt spontaan aan mee te gaan met de Gourmands naar de
Bowel Rangers later op de nacht. Ze fluistert verder dat ze best een gezond
wantrouwen aan de dag leggen jegens Elvira, de vuurreuzin: Khomm zegt dat die
de groep beroofd had van de Viaal en de Karnende Kelk en de Viaal naar Marek
heeft gegooid in de hoop hem “terug te lokken” voor haar eigen plannen. Elvira
is een aanhangster van de Cirkel van het Vlees, iets wat Zercon direct de
satyr-oren doet spitsen, maar het is een druïdisch genootschap dat technologie haat
en aan biokinese doet, waar ze onder andere kankers kweken. Elvira is de baas
van Il Bestiario, een laboratorium dat hybride dieren kweekt. Khomms minachting
is tastbaar.
In
afwachting van Gustavo’s komst proberen ze ook nog Laura verder te helpen. Lühü
vraagt aan Iuliana of hij Mario persoonlijk zijn complimenten mag overmaken,
maar Iuliana is voorzichtig afwijzend: Mario is een legendarische dronkaard en
is tegen het einde van zijn shift doorgaans ronduit agressief. De Gourmands
denken na. De dief moet heel stil te werk zijn gegaan aangezien Laura niet
wakker werd van de diefstal, dus zou het dan wel Mario geweest zijn?
Uiteindelijk
arriveert Gustavo met veel zwier en begroet hij de groep alsof ze al oude
vrienden zijn. Hij is heel erg in zijn nopjes. Hij trakteert op shotjes en
heeft de Zielenspecerij bij, die even voor echt wordt gecontroleerd door Lühü,
en dan gaan ze over tot de transactie. Gustavo voelt zich bevrijd. Hij zegt dat
als de groep interessee heeft in andere zeldzame waar, dat hij hen mogelijk kan
helpen. Zercon informeert of hij ook handelt in edelstenen, en dat doet de
vampier inderdaad. Hij zegt dat hij een paar uniek geslepen stenen heeft ter
waarde van ongeveer 100 goudstukken. De Gourmands beslissen om er later op
terug te komen. Mario komt inmiddels zwalpend uit zijn keuken, roepend en
tierend tegen de homunculi, waarvan hij er één in het Appelkanaal schopt. Lühü
beslist de dronken dwerg niet te benaderen op teken van Iuliana. Gustavo begint
aan zijn shift en neemt hartelijk afscheid van de Gourmands.
De tocht
met de Sylvia leidt de groep plus Khomm door Alagadda by night. Om het
goede humeur erin te houden vertelt Zercon moppen, die matig onthaald worden.
Khomm vertelt intussen wat meer over zichzelf: ze is een priesteres van de
smid-god Gond en had in Lühü direct een priester van Voltooiing herkend, maar
vindt het vreemd dat hij niet van Alagadda is. Lühü kan ook niet uitleggen
waarom maar laat toe dat Khomm zijn mechanische protheses even inspecteert: ze
zegt dat die duidelijk met erg veel kunde gemaakt zijn. Lühü suggereert dat de
Ongebroken God en Gond misschien één en dezelfde godheid zijn, maar daar gaat
Khomm niet op in. Ze hoort ook van Jub-Jubs vlucht en geeft toe dat dat “niet
netjes” was van de tovenaar. Ze speculeert dat de Bowel Rangers en Camaborn
Lühü er misschien niet bij willen omdat de Viaal begeerd wordt door de Kerk.
Lühü verzekert dat hij niet voor de Kerk werkt en geen interesse heeft in de
Viaal. Dat vertellen ze ook als ze aankomen bij de ruïnes van de Oude Barakken,
waar Camaborn hen opwacht samen met Giasone, de Bruine Ranger en de leider
van de Bowel Rangers. Camaborn vindt het best, en speculeert dat de Ambassadeur
geen priester van Voltooiing die opdracht zou gegeven hebben om de Viaal terug
te halen als hij zou denken dat hij die voor zichzelf zou houden.
Giasone
leidt de groep naar binnen door een wirwar aan ingestorte ruimtes en gangen.
Hij legt uit dat de constructie van de barakken en het boren van een bron hier
gestopt waren nadat bleek dat de bron te dicht lag bij de rioleringen, waar de
Rangers hun intrek hebben genomen – vandaar hun naam. Ze krijgen hun speciale
krachten van een coprokinetische godheid die neerstreek in het buizenstelsel
met de naam Zordone. Giasone toont trots ook alle vallen in het gangensysteem
om ongenode bezoekers te weren – Lühü maakt mentale nota’s.
In de
hoofdkamer van het hoofdkwartier van de Rangers ontmoet de groep de anderen: Ciabattina,
de Vleeskleurige Ranger; Tiana, de Beige Ranger; Tommaso, de
Doorzichtige Ranger, Zaccharia, de Rottende Ranger en Vittorino,
de Paarse Ranger. Olaf is ook aanwezig. Ze maken kennis met Zordone, een vaag
gezicht in een buis, en die legt uit dat hij de Rangers steunt om het leven van
de gewone bevolking van Alagadda beter te maken, tegen uitbuiting, geweld en
willekeur. Op de kritische vraag waarom de godheid samenwerkt met een
aristocraat als Camaborn zegt Zordone dat hij gelijk wie steunt die goed wil
doen. Jub-Jub dwarrelt ook naar binnen en excuseert zich om de groep achter te
laten maar is blij dat ze nog leven. Hij zegt dat hij vluchtte toen hij Il
Mago Vermiglio zag, en dat die man absoluut geen goed teken is.
Er wordt
overgegaan tot strategie. Voorbij de Nieuwe Bron begint een braakliggend stuk
land dat overgaat in een laagstammig bos en het Rottende Moeras. Op gelijk welk
moment patrouilleren drie mekhanons in de buurt, en in totaal zijn ze minstens
met zes. Mekhanons zijn enorme stalen golems die op afstand bestuurd worden
door priesters van Voltooiing. Het oorspronkelijke plan is dat Camaborn,
Jub-Jub, Olaf en dus nu Khomm het op een sprinten zouden zetten naar Marek
terwijl de Rangers en de Gourmands de golems bezighouden. De Gourmands merken
op dat het beter zou zijn om de priesters te vinden die de golems besturen. De
rest gaat akkoord. De Rangers gaan zich omvormen tot de Metazord, een
gestalt-wezen dat even hoog torent als de mekhanons, en die zal de charge
leiden. Nestor gaat zich installeren op een verbrokkelde kanteel om vanop
afstand te snipen. Olaf zal meevechten met de Gourmands.
Zo
gezegd, zo gedaan. Als ze buiten komen zetten Camaborn, Jub-Jub en Khomm de
sprint in naar het kreupelhout om de priesters te zoeken, en drie mekhanons
komen al af gestapt op de Metazord, de Gourmands en Olaf. De mekhanons tonen
zich onverzettelijke vechtmachines: ze braken wolken uit van brandende olie en
gif, en zijn gewapend met gigantische zwaarden. De Metazord vangt de zwaarste
klappen op. Met lichtgevende tandwielen en Engelse sleutels laat Lühü zijn
spiritueel arsenaal los op de gevaartes terwijl de anderen vechten met
traditionele wapens. Olaf brult als een bezetene en gebruikt twee enorme bijlen
samen met zijn traditionele sjamanistische magie, waarbij de rode ponytatoeages
op zijn lichaam opgloeien.
Reacties
Een reactie posten